توو دلم آشوبه... توو سرم غوغاست...

انگار همین دیروز بود اومدم تو وبلاگم پست زدم تولدت مبارک!!

ولی همین یه روز طولش به اندازه ی یک سال بود! واسه من که نه. واسه تقویم!

و توی این یه سال ........

از " نمی دانم دوستت بدارم یا زندگی کنم"  تا  "وایسا زندگی من می خوام سوار شم"

از " خستمه ....بیشتر از همه ی خیلی ها" تا  "در طلبت رفت به هرجا دلم" ......................

 از اونایی که وارد زندگی آدم  شدن و ...می رن... یا اونایی که از اول بودن و .... یا اونایی که رفته بودن و دوباره برگشتن.....!!

....و من خیلی قشنگ بزرگ شدن خودمو توو این یه سال می بینم ( هرچند از نظر یه عزیز دلی هنوز بچه ام و نی نی کوچولووو   )

... گاهی وقتا با نسیم می شینیم و شروع می کنیم به مرور خاطرات مشترکمون... و می بینیم هر دومون چقد عوض شدیم... از افکار و عقایدمون گرفته... تا علاقمندیامون ... و می خندیم به همه ی اون خاطرات شیرین...

وقتی فک می کنم می بینم چپ و راست زیاد زدم... الانم اصلا پشیمون نیستم... و دنیامو خیلی دوست دارم... با همه ی غما و شادیهاش...

و مهم اینه که الان از خودم راضی ام... حداقل از الانه خودم!

و به قول .... انگشت وسط به همه دل گرفتگیهای دنیایی

زنگ زدم به نسیم میگه دارم سرندپیتی می بینم

منم دلم سرندپیتی میخواد

راستی چرا تلویزیون هر وقت شهادته سرندپیتی میده با میتی کمان؟!!

دیشب ماه قشنگشو دیدم تو آسمون. عجب صحنه ای بود

ماه رمضان امسال برای من یه صفای دیگه ای داشت. دلیلش بماند.. .

گرسنگی و تشنگی و بی خوابی و  بی حالی  بعد از افطار و ضعف و ...  یه طرف لذت دم افطارم یه طرف.... دم افطار از معدود وقتایی که یه جورایی از اون روزخودم خیلی راضی ام